Neyse,17

  17 oldum.

Ve hiç harika bir yanı yok.

Hani gençlik? oradan oraya koşturma falan?

O kadar abartılınca hepsi gökten skill olarak gelecek diye düşünmüştüm oysa ki. 

Yine de doğum günlerini seviyorum bana bir şeylerden kaçma hakkı veriyormuş gibi geliyor. Bugün doğum günüm demek ki her şeyi yapabilirim demekten başka bir şey yaptığım yok aslında son yıllarda. Kısacası ben hala aynı tas aynı hamam iflah olmaz bir insanım ve 17 nin bunu değiştirebileceğine pek inanmıyorum.

Ama kabul edelim ki 17 yıla anca bu kadar anı,şehir,insan sığdırılabilirdi ve kabul edelim ki bir insan anca bundan bu kadar şikayet edebilirdi.
Tek bir şehirde doğup aynı insanlarla orada kalmak isterdim olayı sıkıcı geliyor ama sürekli gezip yeni insanlarla tanışma fikri de beni boğuyor, yani anlaşılacağı üzere hangisine sahip olursam olayım hep bir yanım diğeriyle olacak.

-21.yüzyıl gençlerinin hep fazlasını isteme problemi 1-

Bu yaşıma piyano derslerinden tutun çok sağlıklı düşüneceğim terapilerine kadar bir sürü şey bıraktım. Bıraktım derken hepsini yarım bıraktım
.

Genelde ya hepsiyim uğraştğım şeylerin ya da hiç biri. Ben bile bunu henüz çözemedim çünkü henüz 17, daha 17 ve bir ortam yok- evet bir ayarım yok ayarsızım-
-21.yüzyıl gençlerinin dengesiz olma sorunsalı 2-

Yani anlaşılacağı üzere pek değişik bir yanı yok, sorulmadı zaten bana istiyor musun bunu? diye. Ama bekliyorum alacağım delice kararları ve “ ne yapabilirim gençtim” cümlesinin arkasına sığınmayı.

Keşke insanlardan ve şehirlerden kaçabildiğimiz gibi yaşlardan da kaçabilseydik. O zaman en küçük ve en genç ben kalırdım.Çünkü her durumdan kaçabildiğimi düşünürüm hep

Yapamadın kaç

Sevmedin kaç

Alışamadın kaç

Gerçi herkes çok meraklı kaçmaya gitmeye falan çünkü hep kolay olanın gitmek olduğu sanılıyor. Bir şeyleri geride bırakmak hiçbir zaman kolay bir olay olmayacak sanırım , sadece insanlar öyle zannedecek.Büyümek gibi.

Oradan oraya bir sandal gibi savrulmayanlar anlayamayacak bunu. Empati pek beklediğimiz bir durum değil zaten.

Kaçıyoruz kaçmasına da; Ya hiçbir yere gitmiyorsak? Ya cidden kaçamıyorsak ve bizi farklı formlarda buluyorsa kaçtığımız şeyler? O zaman 17 olmamın pek bir anlamı kalır mıydı?- Hala bir anlamı yok- Daha doğrusu uğraşmak mantıklı olur muydu?

Son olarak 17 bana güzel şeyler getirmeni dilemiyorum getirmeni istiyorum.

-Evet artık delicesine güzel şeyler-